.

Julijanski datum


Julijanski datum (JD) nastao je samo godinu dana nakon usvajanja gregorijanskog kalendara, 1583., ponajprije zbog umanjivanja papinog autoriteta u jeku reformacije. Definirao ga je Joseph Justus Scaliger, francuski povjesničar. Međutim, iako mu je glavni cilj možda bio drugačiji, julijanski datum riješio je neke probleme s datumima koji su mučili znanstvenike godinama. Julijanski datum je sustav kontinuiranog odbrojavanja vremena u danima i dijelovima dana od podneva 1. siječnja 4713. pr. Kr., za koji je Scaliger odredio kao početak prvog Julijanskog perioda. Julijanski period je vremenski interval od 7980 godina, dobiven umnoškom broja godina Sunčevog kruga, Zlatnog broja (metonskog ciklusa) i broja godina indikacija (Rimskog broja), dakle 28 × 19 × 15 = 7980. Julijanski datum koristi godinu duljine 365.25 dana. Julijanskim datumom riješen je problem negativnih godina, tj. godina prije Krista; problem nulte godine, jer u gregorijanskom kalendaru nedostaje nulta godina; u prijelazu s julijanskog na gregorijanski kalendar izbačeno je 10 dana, dok u julijanskom datumu toga nema; julijanski datum dopušta nad sobom obavljanje nekih matematičkih operacija. Zbog svega ovoga pokazao se optimalnim za korištenje u znanostima kojima su potrebne veće vremenske jedinice od sata.


Međutim, danas je češća uporaba modificiranog julijanskog datuma (MJD), zbog toga što je od početka julijanskog perioda prošlo više od 2 400 000 dana, što je nepotrebno velik broj. MJD se dobije tako da se od JD oduzme 2400000.5 dan, tj. MJD = JD − 2400000.5.